უკვე 15 წელია, რაც “ახალი ღვინის ფესტივალი”, ფაქტობრივად, ტრადიციულ დღესასწაულად იქცა ღვინის მწარმოებლებისა თუ ღვინის მოყვარულებისათვის თბილისში.
ფესტივალის ორგანიზატორია “ღვინის კლუბი”, ხოლო მხარდამჭერია „ღვინის ეროვნული სააგენტო“.
ფესტივალისმთავარი მიზანია ქართული ტრადიციული ქვევრის ღვინის პოპულარიზაცია, ახალი ჯიშებისა და მარნების აღმოჩენა, საქართველოში ღვინის განათლების დონის ამაღლება და სამომხმარებლო კულტურის განვითარებაა.
წელს „მთაწმინდის პარკში“ფესტივალზე წარმოდგენილი იყო 170-მდე როგორც მცირე თუ საშუალო, ისე — დიდი მწარმოებლის 2024 წლის მოსავლის ღვინოები. ღონისძიება, ტრადიციულად, ქვევრის გახსნის ცერემონიითა და მრავალჟამიერით დაიწყო.
ფაქტია, რომ ფესტივალის მასშტაბი ყოველწლიურად იზრდება, ასპარეზზე ახალ-ახალი საოჯახო მარნები და ღვინის კომპანიები ჩნდებიან და თავიანთი ბოლო მოსავლის ღვინოებს გვასინჯებენ.
როგორც ფესტივალის ორგანიზატორებმა განაცხადეს, ზოგადად, ახალი ღვინის ფესტივალის ხიბლი მრავალფეროვნება და ახალი გემოების აღმოჩენაა, თან უშუალოდ ღვინის მწარმოებლებთან შეხვედრისას უფრო მეტის გაგება შეგვიძლია იმ ღვინის შესახებ, რომელსაც გავსინჯავთ და მოგვეწონება.
ფესტივალზე დილიდანვე ხალხმრავლობა იყო. ღვინის მოყვარულებთან ერთად, ფესტივალს ღვინის პროფესიონალები, ექსპერტები თუ მოყვარულები მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან სტუმრობდნენ.
წელს “ახალი ღვინის ფესტივალს” ღვინის ჟურნალისტის თვალით ვსტუმრობდი, “ხეცურიანის სომელიეს სკოლის” თანაკურსელებთან ერთად. ჩვენი პროგრამის ხელმძღვანელის, “საქართველოს საუკეთესო სომელიეს” ტიტულის მფლობელის, საბა ქიტიაშვილის, დავალებით ყოველი ღვინის გასინჯვისას პროფესიულ ჩანაწერებს ვაკეთებდით.
ჩვენთვის, სტუდენტი სომელიეებისათვის ეს ფესტივალი ნამდვილი „სამუშაო ველი“ იყო, სადაც ერთმანეთის გვერდიგვერდ ვნახულობდით საუკეთესო არომატულ, მაღალსხეულიან, კომპლექსურ თუ დაბალანსებულ ღვინოებს და ასევე — ზადიან და ნაკლიან ღვინოებს. ერთ-ერთმა ჩვენმა საუკეთესო ლექტორმა, რომელიც გზად შემოგვხვდა, ერთ-ერთი რიგისკენ მიგვითითა და ღიმილით გვითხრა, აბა, ზადებში ვარჯიში თუ გინდათ, ის რიგი ჩამოიარეთო… ჰოდა, ჩვენც ცოტა წავივარჯიშეთ ზადებში, თუმცა სიმართლე გითხრათ, ფაქტია, რომ საკმაოდ სერიოზული პროგრესი გვაქვს მეღვინეობაში, ბევრი კარგი მეღვინეც გავიცანით და ძალიან კარგი მარნების ღვინოებიც დავაგემოვნეთ. აქ მაგალითისთვის მხოლოდ რამდენიმე საოჯახო მარანს ჩამოვთვლი რეგიონების მიხედვით, რომელთა ღვინოებმაც ჩემი მოწონება დაიმსახურა :
- იმერეთი — მარანი „ზოდი“, „კრიკინა“;
- გურია — „დოლიძის მარანი“ ;
- რაჭა — მეღვინეობა „მელიტონი“, „ლომთაძეების მარანი“;
- ლეჩხუმი — „გიორგბელიძეების მარანი“;
- კახეთი — მეღვინეობა „რტონი“, საოჯახო მარანი „კასრული“ , „ეკლიპსე“, „საოჯახო მარანი კე“, „მართალი ღვინო“, «ტოგონიძის მარანი», „ჭონას მარანი“, «მარანი ვერხვიანი».
ჩემთვის საინტერესო იყო ჯიშური სიახლეებიც, კახეთში მეღვინეობა „კასრული“-ს კახური ჩიტისთვალა, რაჭაში — „ლომთაძეების მარნის“ — კუდურაული.
ფესტივალი დასრულდა, თუმცა აქ წარმოდგენილი ღვინოების ჩვენი შიდა პროფესიული განხილვები სომელიეს სკოლაში გრძელდება…
